Sirius - Monolog Lyrics

Описание

Original`
https://www.youtube.com/watch?v=QiZjWCT262w

Instagram`
https://www.instagram.com/gug.sargsyan_04/
https://www.instagram.com/siriusoff/

Text`
Ես ծնվել եմ մեծ ու մեռնելու եմ փոքր,
Ոնց Բենժամին Բատնի մոտ էր տարօրինակ էր էս ամեն ինչը..
բայց գտա իմը մյուզիքը թուղթը. գրիչը,
Մենք անծանոթ ենք բայց կա ինչ-որ
Կապ ստիպումա գրել քեզ լսել ամեն անգամ՜
Ասա հետս ինջ՞ կլնի երբ գա վաղվա օրս..
Դու գոռա սեր չկա, ես գրկեմ մորս
Ինձ տանում են հեռու իմ սեփական մտքերը չեն թողում տեղում,
ես հասկանում եմ մաս-մաս տանում եմ ու
Ռաստ գաս վանում եմ լուռ
Դե ասա ուր՞ դեպի սաղ ուժս ղեկին, մեջը դնում եմ ցելի կյանք լսածտ ռեպի,
Հիշողություններդ տաք պահի չմրսի, բարեկամս իմ, ամեն բառս իմ,
ով հասկացելա կյանքը վռազելու տեղ չունի, իմ գուշակը ես եմ ոչ թե գնչուհին
Ուրիշինը թող մի կողմ՝ քո կյանքը ապրի
Օտար սերը թող մի կողմ՝ քո սիրուց հարբի
Թե կա արև մոռացի էկող մայրամուտը,
Օրինակ ինձ մի հետևի իմ մոտ այլա մութը
Իմ աչքերով պռոստը լուսին ու աստղեր չի
էտ նվերներդ ռոմանտիկայա սեր չի՜

Կրկ․
Ես լիքը ժպտացել եմ կյանքին ժամանակնա
Որ նա էլ ինձ ժպտա,
ու ես էդ ժպիտը կգնահատեմ անգին ու
Դժվար թե մեկը դրան գին կտա

2-րդ
Ես վաբշե պտի չիմանայի թե սրանք ինչ են
Հիմա դժգոհում եմ երբ ըլնումա քիչ էդ
Չդնես դեմս կյանքդ ասես անբիծա
Իմ կախումը ընդհանուրա կյանքիցա
Հանածա հանքիցա մտքի մրսումա ցրտիցա գրկի՜
Ես չեմ գտնում տեղս հաճախ ու թվումա թե,
որ ունեցածս կյանքը հումա դեռ
Էսօր ամեն ինչ չի հայացքով հասկացվող...
Կժպտան դեմքիդ մեջքիդ հաստ կացնով
էլ չասեմ ինջ։։ Դու Ջոգիր չէ՞
Թե փորձեն դիպչեն չփորձես զիջել
Գիդեմ որ քիչ եմ, բայց ասա դե ինչն էր որ տենց վարաքիչ էր,
բա մնացածը խի՞ չեն հասկանում՝ մինչև...
կորցնում են քեզ հետո թաց թարթիչներ,
Կյանքում ամեն ինչին պիտի տեղ թողես
Քեզ կձքի մաքուրը եթե կեղտոտ էս
Ինչքան խոսում եմ լսվումա ականջներումդ
Էնքան բան տեսա նիտո պահանջներումդ
Ախր լիրիկա չի էս իմ կյանքնա ընգեր
Ոնց մատանիս տենց սիրտս լոմբարդա ընգել
Դու քաշվում ես տենալուց պագոններ խիա՞ ես
Քաշվում եմ աչքերի մեջ նայելուց իրա՜

Ես լիքը ժպտացել եմ կյանքին ժամանակնա
Որ նա էլ ինձ ժպտա,
ու ես էդ ժպիտը կգնահատեմ անգին ու
Դժվար թե մեկը դրան գին կտա

Կրկ․
Ես լիքը ժպտացել եմ կյանքին ժամանակնա
Որ նա էլ ինձ ժպտա,
ու ես էդ ժպիտը կգնահատեմ անգին ու
Դժվար թե մեկը դրան գին կտա